De stad heruitvinden Toekomsten voorstellen Toekomstverhalen voor iedereen Brussel voor iedereen De toekomst begint vandaag De stad heruitvinden Toekomsten voorstellen Toekomstverhalen voor iedereen Brussel voor iedereen De toekomst begint vandaag

Archive

Hoe delen we de stad met elkaar in Brussel in 2030?

De voorbije maanden hebben we on- en offline vragen gecrowdsourced over hoe we in 2030 in Brussel zullen samenleven. Gewapend met mondmaskers en alcoholgel trokken we naar Josaphatpark, Terkamerenbos, Scheutbos, park van Laken, Tour en Taxis, park van Vorst en Leopoldpark. Na een analyse van de 280 vragen kozen we samen met experts om ons te focussen op de onderzoeksvraag ‘Hoe delen we de stad met elkaar in Bruxsels in 2030?’

Brussel is een laboratorium voor het experimenteren met nieuwe vormen van samenleven. Tijdens de Ramadan schuif een gemengde groep mensen aan aan iftar-tafels; Brusseleirs delen graag eten van verschillende culturen tijdens een goede babbel; de straten van Brussel zijn het toneel voor de Pride Parade, de Zinneke Parade en de demonstraties voor Black Lives Matter. Dit zijn voorbeelden waarbij de ruimte heel anders wordt gebruikt dan normaal, en waar het publiek mixt. Maar dit is niet altijd het geval.

Met de onderzoeksvraag willen we onderzoeken hoe we de materiële werelden (ruimtes en middelen) en de immateriële werelden (kennis; culturen; talen; identiteiten; zorg en verhalen) kunnen delen met verschillende soorten mensen. Delen in diversiteit is een integraal ingrediënt om samen te leven in een stad als Brussel. Om een beeld te vormen van de toekomst rond het thema, moeten we navigeren door tal van complexiteiten die centraal staan in Brussel, zoals delen in hyperdiversiteit; delen in een ruimtelijk verdeelde context; delen in een institutioneel doolhof; en delen in Covid tijden.

Brusseleirs weten al hoe ze moeten delen, dus we beginnen met het uitwisselen van ideeën en opvattingen over ‘het delen van de stad’ in 2030. Dit proces faciliteren we de komende maanden. 

Scroll gerust verder om alle vragen te lezen die we verzamelden over het thema ‘samenleven in 2030’. 

Can we have car free city by 2030?
How will the street and buildings look like to create more connection and shared spaces that are not packed?
What tools do we have to connect with others that at first look we don’t see or feel similarities with?
How can we overcome fear and turned it into trust?
Can we have more presence and appreciation for what there is?
How will we avoid conflict and stereotypes between the different populations in 2030?
Will we be able to maintain a secular society and freedom of speech despite current political trends on both sides of the spectrum?
Will the lingua franca of Brussels go from French to English, and will Flemish be further marginalized by this shift?
How can we avoid segregation between linguistic and cultural communities going forward?
What are good structures of houses that you can live harmoniously with other humans and livings while preserving your privacy?
Will our social media and information bubbles already have exploded by then?
Comment créer des liens sociaux entre les différents “ghettos” bruxellois?
Comment les personnes pauvres vont pouvoir prendre leur place dans la société?
Quid du lien intergénérationnelle à la sortie de la crise du Covid?
Est ce qu’il y aura l’allocation universelle?
Est ce qu’il n’y aura plus de sans-abri?
Est ce qu’il y aura un accès faciliter aux droits sociaux pour tous?
Est-ce que notre état veillera à protéger les plus fragiles?
Ma rue sera telle encore si calme?
Que sera la diversité en 2030?
Aurons-nous pu entamer une vraie transition vers une économie locale et résiliente?
Aurons-nous mis en place une forme de revenu universel?
Quel sera la situation des migrants qui tentent de s’établir en Europe, aura-t-on finalement pu les accueillir comme il se doit?
Wie zijn mijn buren? Wat is hun verhaal?
Gaan we meer bomen zien, een groene stad, waar fietsers en voetgangers overal voorrang hebben?
Hoe kunnen we in harmonie en met kennis en respect voor elkaar leven in een diverse samenleving?
Hoe definiëren we diversiteit in 2030?
Hoe hebben we de groeiende ongelijkheid kunnen omkeren?
Hoe vrij bewegen we over grenzen heen?
Zal het nog zo divers zijn als nu, of zullen armere mensen uit de stad verdreven zijn?
Should Brussels become officially trilingual?
Will Brussels ever become an independent state?
Would they change the law so old Belgian houses can be tear down or at least restored properly so the city looks nicer?
Will we dare to ask each other questions about cultural habits?
Will we be open to learning new languages?
Will Covid-19 pandemic amplify the inequalities in the city?
Hoe kunnen we naar een niet racistisch en objectief politie- en rechtssysteem?
Hebben we geld, ondersteuning of voordelige initiatieven van de stad om te kunnen leven en kopen in de Brussel?
Wat is de rol van robots in de politiemacht?
Will there be more cultural sharing?
Comment sera la mobilité à Bruxelles en 2030?
Peut-on prendre quelques exemples de villes françaises plus durables?
Comment sera Bruxelles en termes d’espaces verts/faits divers, pourrait-on en trouver en dehors du centre-ville?
Will Brussels continue to be multicultural?
Me as a newcomer, will I be a part of the real Brussel?
Will COVID-19 pandemic change the way social interaction is conducted?
I notice that society becomes day by day more individualistic. Will it become even more in 10 years?
Will mobility- transport be extended in the city suburbs so that they will have access to the city center?
La ville aura-t-elle plus d’espaces verts?
Will the prices get higher; therefore forcing some groups outside the city?
Will public spaces have more elements that provoke more social activities open air?
Will the city have spaces that remain open all day?
How will i stop being afraid of other people that I consider unfamiliar?
What will be the common point of reference between the groups of the city?
Des moyens d’intégration différents sauront-ils disponibles?
La diversité sera-t-elle toujours un “problème”, ou sera-t-elle enfin banalisée?
La diversité sera-t-elle toujours une particularité, un enjeu, ou sera-t-elle acquise et devenue simplement “la norme”?
La mixité sera-t-elle intégrée à nos manières de fonctionner ensemble, tout naturellement?
Bruxelles sera-t-elle toujours une ville “record”, ou la diversité sera une donne présente universellement?
Hoe gaan we zorgen dat mensen in de straat elkaar blijven kennen, helpen en bezoeken?
Hoe gaan we polarisering tegen vanuit een bottom-up positie?
Hoe inclusief en toch hoogstaand onderwijs organiseren?
Hoe kunnen we polarisering (bv. op politiek en democratisch vlak) vermijden?
Hoe zal geestelijke gezondheid vorm krijgen in een diverse samenleving?
How will urban mobility enhance social interaction?
Will public transportation aim at creating human interactions at the top of sustainable mobility?
Quel rôle l’agriculture urbaine jouera-t-elle dans la ville?
L’agriculture urbaine sera-t-elle une source centrale d’interactions sociales?
L’interaction entre les différents groupes sociaux sera-t-elle affectée par les anciens modèles de relations entre les classes sociales?
Comment la participation des citoyens aux projets urbains peut-elle être plus inclusive?
Il y aura plus de plateformes en ligne pour atteindre un plus grand nombre de personnes?
L’institution cherchera-t-elle à accroître et à diversifier sa participation aux initiatives ascendantes?
Nowadays creative hubs are run mostly between companies and inaccessible institutions; therefore, they are exclusive and not interested in public participation. How can creative hubs be established in a more participatory way?
How will music play a role in the expression of diversity?
Comment la vie nocturne participera-t-elle à la création d’interactions entre différents groupes sociaux en 2030 ?
How will the urban environment be linked to nature?
How will the city/nature relationship be?
How will people of the city experience nature?
How will be possible to transfer social visibility from online to offline events?
How dense will be the city?
Will a new type of density enable a different set of social interaction?
Y a-t-il possibilité d’établir un réseau centralisé de laboratoires et d’activités (peinture, céramique, poésie) dans les quartiers?
How will the multiculturality of Brussels evolve?
Considering the impact of covid on nightlife, how will that affect the way people meet each other in a long term?
The city is moving away from car-oriented planning and more space is freed for public use; will that form the base for a new way of experiencing social exchanges in the city?
In which way the need of the families will be met?
Will families still moving out of the city in favor of a more comfortable suburban life or the city will accommodate families too?
Comment l’urbanisme peut-il être plus ouvert aux initiatives publiques?
How new ways of mobility and the related configuration of the space will change the quality of interactions in the space?
Will some of the most iconic sights of the city be pedestrianized? Will be avenue Louise more accessible to pedestrians?
How will the relationship between police and the public will evolve?
Will the city be safer?
How will the crime in the city evolve?
How will the linguistic configuration of the city be in ten years?
Will the city become multilingual in practice?
Which languages will be spoken the most?
How will circular economy initiatives change the relationship between public and private?
La confiance sociale permettra-t-elle des initiatives de partage durable à plus grande échelle?
Comment la technologie assurera-t-elle la médiation des relations humaines dans l’utilisation publique de l’espace et des infrastructures?
Y aura-t-il plus d’écoles, plus de salles de classe à l’intérieur qui permettront aux élèves d’avoir une meilleure relation les uns avec les autres?
Y aura-t-il une réelle participation citoyenne où même les citoyens bruxellois non représentés auront leur mot à dire?
Des initiatives comme le jardinage urbain peuvent-elles améliorer l’interaction entre les citoyens?
Is there going to be any chance for people to engage with redevelopment projects instead of having the companies deciding over as in the example of Heysel?
Would acts as the creation of shopping mall be replaced by projects like Tour & Taxis, that include an open public space?
Would it be possible to have a more of a neighbourhood dimension shops instead of malls?
Will there be enough communication of initiatives and actions between the different neighbourhoods of Brussels?
Y aurait-il plus d’activités gratuites dans la ville qui permettraient à plus de gens de participer?
Y aura-t-il plus de subventions pour aider les communautés dans le besoin?
Will the housing construction prevail and the creation of public shared spaces will disappear because of the economic development of the city ?
Will there be more infrastructure for using bikes in the city in general?
Will more people abandon the city because it doesn’t offer a natural environment anymore?
How can diversity be experienced at school in 10 years?
Will there be more physical interaction between people, or will it be done through the social media?
Will sports play an important role on the social interaction of people with each other?
Are there going to be more swimming places as public infrastructure?
How will the garbage disposal will work in 10 years?
Will the traffic problem be solved enabling other methods of transportation?
Will Brussels continue to be a working place for many commuters or will the working people move to the city?
Les petits magasins ethniques existeront-ils à l’avenir, ou seront-ils remplacés par de grandes chaînes?
Is there going to be an alternative to car ownership freeing the space nowadays used as parking?
Will neighbourhoods be bigger or smaller?
Quel genre d’événements publics la ville accueillerait-elle?
Seront-ils liés à la religion comme vacances de Noël?
How will local culture be expressed?
Will kids be playing on the streets of Brussels?
Is there going to be more green space?
Hebben we een duurzame plaats gevonden voor alles en iedereen?
Will there be more systemic inclusion by then?
If coexistence will be achieved, will crime be reduced?
Is communication the primal mode that diversity and coexistence can be achieved?
How can diversity in the workplace can be achieved?
Hoe zal de digitale kloof gedicht zijn in 2030?
Hoe kunnen we digitale toepassingen toegankelijk en betaalbaar maken voor iedereen?
Hoe zullen de moderne communicatiekanalen voor iedereen toegankelijk zijn?
Hoe zal ervoor gezorgd worden dat in 2030 de mensen elkaar makkelijker kunnen vinden?
Hoe zullen er duurzame wijkinitiatieven bestaan, plekken waar er ruimte is om eigen initiatieven op te zetten?
Hoe kunnen we de drempels tot participatie verlagen?
Hoe kunnen we er voor zorgen dat mensen de verschillenden diensten gemakkelijker vinden en kunnen participeren naargelang interesse en eigen kunnen?
Hoe kunnen we de drempel voor participatie voor nieuwkomers in de stad verlagen?
Lage drempels helpen om te participeren waardoor je je talenten beter kan ontwikkelen, je erkend wordt,…?
Hoe kan de verbinding tussen verschillende wijken verbeteren?
Hoe zal er voor gezorgd worden dat je overal kan gaan en staan waar je wil en je goed kan voelen, dat je niet meer moet aarzelen om een “vreemde” winkel binnen te gaan?
Hoe zal de technologie voor betere online vergaderingen zich verder ontwikkelen?
Hoe kan meertaligheid vanzelfsprekend worden?
Zullen we geen pandemieën meer hebben?
Hoe zullen we met eenzaamheid omgaan?
Zal de politie luisteren naar jongeren en hun rol als medewerkers in de stad opnemen?
Zullen vrouwen kunnen gaan en staan waar ze willen zonder lastig gevallen te worden?
Zullen de stadsdiensten toegankelijk zijn voor iedereen, ook voor mensen met verschillende beperkingen (waaronder ook taal, letterkunde)?
Hoe zullen alle aanwezige groepen in de stad representatief vertegenwoordigd zijn in de maatschappij?
Zal Brussel compleet autovrij zijn?
Hoe zullen structurele drempels zijn weggewerkt?
Hoe zullen kinderen keuze kunnen maken op basis van talenten?
Zal Brussel zo groen geworden zijn dat we nu in de publieke plaats eten in plaats van in restaurants?
Zal er geen politiegeluid meer te horen zijn?
Wat zal de rol van praktijktesten zijn in de aanpak van discriminatie op de werkvloer?
Zullen sportcomplexen gratis / toegankelijk zijn voor iedereen?
Hoe zal “slow democracy” zich verhouden ten opzichte van politieke partijen? (bijvoorbeeld kinderopvang, brede school,…)
Zal de stad veilig zijn?
Zal er een nieuwe opleiding zijn, ‘HR’ in de hogeschool?
Hoe zal de verhouding man – vrouw in relatie tot het kind zijn?
Zal diversiteit worden gezien als een oplossing, en niet als een probleem?
How will we share the city amongst each other in Brussels in 2035?
Zal de politie geen wapens meer dragen?
Zullen essentiële beroepen ge(her)waardeerd worden, op een financiële manier of op maatschappelijk vlak?
Hoe zal de toegang tot de arbeidsmarkt ook tot hogere niveaus gaan?
Hoe zal er ingezet worden op talentgericht aannemen i.p.v. te focussen op bepaalde diploma’s?
Hoe zullen scholen de rol opnemen om in te zetten op talenten om zo het verschil in de rijkdom van de ouders te neutraliseren?
Hoe kan er meer focus komen op mentaal welzijn, zowel op school als in de vrije tijd?
Hoe kan de overheid een facilitator worden van de burgers; hoe kunnen de burgers en de overheid op gelijke hoogte komen, want de mensen zijn de changemakers?
Hoe kan de mening van een grotere groep burgers worden meegenomen in het maken van het beleid.
Hoe kunnen we optimistisch zijn, de systemen veranderen heel traag, terwijl de burgers veel sneller zijn?
Past de overheid zich aan aan jongeren?
Passen jongeren zich aan aan de overheid?
Moeten jongeren zich wel aanpassen?
Doet de regering genoeg voor jongeren?
Hoe kunnen we diversiteit behouden en verbeteren?
Hoe kunnen we het integratieproces tussen nieuwkomers en lokale bevolking verbeteren?
Wat is het effect van media op jongeren en nieuwkomers?
Hoe kunnen we de negativiteit van de massamedia filteren?
Hoe kunnen we de lokale burgers culturele “bewustwording” bieden?
Wat zijn de instrumenten om de visie van burgers uit te breiden?
How could the city create more public spaces that are not a square?
How can we fight deforestation?
How will the changing in urban density affect our social relationships?
How could it be possible to recreate the social places available on summertime for the entire year?
How will police relate to diversity in 2030?
Will police robots not be racist?
Will people be happier?
How the relationship between youth and police will change in ten years?
Will the police be more tolerant?
La pratique de la police sera-t-elle inscrite dans un nouveau cadre de pratique approprié afin de garantir l’ordre public?
La mobilité durable prévaudra-t-elle?
How will local communities and international communities engage in the future?
Y aura-t-il différentes façons de comprendre les différentes cultures, à côté de la formation scolaire?
Will the city be more flexible in the way it accommodates newcomers?
Will newcomers have to adapt to the city or will be the city able to assimilate them without pushing them to standardized behaviors?
How will multilingualism be in ten years?
Will English be more integrated into the everyday experience of public services or will it only be a temporary “bridge” language?
Will there be a way to provide the experience of diverse cultures without the spatial experience of the site where those cultures are performed?
How can we enhance social exchanges and create places of interaction on smaller scales, instead of massive parks and public squares?
Bruxelles sera-t-elle toujours aussi multiculturelle qu’aujourd’hui?
Comment la ville pourrait-elle favoriser l’interaction entre les habitants et les nouveaux arrivants au cours de leur apprentissage linguistique?
Comment fixer la fraction entre la communauté internationale et la communauté locale?
How could it be possible for people living different social spheres to meet individuals with a different background?
How can European institutions be more involved in deconstructing exclusive social clusters between their employees?
How could bike infrastructures could car infrastructures?
How the many temporary presences in the city could be integrated into a more meaningful system of interactions?
How could temporary social exchanges in the city lead to a more long-term social effect?
Zal racisme eindelijk een non issue worden?
Kunnen we racisme uitroeien?
Is de samenleving homogener of minder homogeen dan nu het geval is?
Is er een sterkere mix tussen verschillende nationaliteiten, geloofsovertuigingen, … of wordt de bevolking juist meer gefractioneerd hierdoor?
Heeft de huidige opkomst van extreem rechts in Vlaanderen een effect op de Brusselse politiek en samenleving?
Hoe zit het met de aangrenzende Vlaamse gemeenten rond het Brusselse gewest, die ook steeds meer de Brusselse diversiteit reflecteren o.a. door het grote aantal mensen die werken in Brussel maar besluiten om net buiten het gewest te gaan wonen?
Worden randgemeentes binnen x aantal jaar ook als (buitenwijken van) Brussel gezien? Zo ja, hoe staat de politiek hierover en houden deze gemeenten dan ook vast aan Nederlands als voertaal of evolueren deze op termijn eerder naar een tweetalige werking (zoals het oprichten van Franstalige scholen, etc.)?
Is wonen nog betaalbaar in de stad voor jongeren?
Hoe zorgen we ervoor dat wijk/jeugd/cultuur/sociale activiteiten en projecten niet aan de kant worden geschoven voor commerciële projecten?
Is er nog plek en draagvlak om jeugd in eigen stad te laten experimenteren en dingen uit te proberen?
Hoe zou de relatie tussen verschillende bevolkingsgroepen en de politie/overheid zijn gevorderd?
Zal de media voor iedereen evenveel respect hebben?
Gaan mensen meer verdraagzamer zijn voor anderen?
Zal er misschien minder wordt gedacht in groepen?
Blijft iedereen elkaar aanvaarden?
Zou racisme de wereld uit zijn?
Zal er meer gelijkheid zijn?
Gaat er meer appreciatie zijn voor andere culturen?
Hoe zien toekomstige families er uit?
Gaat er meer verdraagzaamheid zijn en minder achterdocht?
Hoe het staat met gelijkheid, duurzaamheid,…?
Zullen we meer vredevol samenleven?
Zullen mens en natuur harmonisch samenleven?
Zullen we een meer divers publiek hebben dan nu?
Is er minder discriminatie?
Bestaat Vlaams Belang nog?
zal racisme nog bestaan?
Is er zichtbaar meer diversiteit dan 10 jaar geleden?
Is er een diverse samenleving die in harmonie samenleeft?
Is er nog racisme?
Zijn mensen toleranter geworden voor andere culturen, klassen, soorten,…?
Voelen mensen van andere culturen, klassen, soorten,… zich nog als een ‘buitenbeentje’ binnen de samenleving?
Hoe gevarieerd gaat onze samenleving eruit zien?
Diversiteit is iets dat ik persoonlijk heel belangrijk vind, maar zal dat niet voor nog meer culturele botsingen zorgen?
Hoe gaan de verschillende culturen met elkaar verzoend zijn?
Gaan mensen meer verdraagzaam zijn t.a.v. andere culturen?
Zal er vrede zal zijn?
Zal racisme en populisme toenemen?
Gaat er meer tolerantie zijn ten opzichte van mensen met een andere geaardheid, etniciteit,…?
Gaat er meer representatie in de media zijn?
Zal de helft van de Belgische bevolking nog bestaan uit Belgen, of wordt de meerderheid buitenlanders?
Gaat er in elk restaurant een speciaal gerecht aangeboden worden van een ander land?
Wordt iedereen meer progressief en verdwijnt racisme op een gegeven moment, omdat men er niet meer onderuit kan komen?
Hoe laten we mensen met totaal andere cultuur zich thuis voelen in een Brussel met totaal andere westerse progressieve ideeën? En omgekeerd, hoe zorgen we ervoor dat de progressieve Brusselaar geen frustraties krijgt tegen mensen die enkele westerse progressieve ideeën nog niet kennen?
Hoe krijgen we pluraliteit zonder fricties tussen verschillende leefgroepen in Brussel?
Zullen bevolkingen nog sterk gescheiden leven?
Will there be more systemic inclusion by then?
Will there be more green spaces apart from the center?
How will we interact after Covid?
Can art in public spaces act as a facilitator between different cultures?
Is there a possibility to live together with natural wildlife in a city?
Can we stop putting asphalt in our cities without harming our way of living?
Is youth going to be included in the decision-making process in the future?
Will it be easier to meet new people in public spaces in the future?
How can we improve the interactions between international citizens and Brusselaars?
Can we achieve a city where as little as possible is owned and as much as possible is shared: from cars, to bicycles, to lawnmowers?
Is it possible for people from different cultures to get to know each other so that they can share with each other?
Are people who have lived here for a long time (but not have the Belgian or double nationality) be allowed to help make decisions about the city (for example voting)?
Can we make people their lives better by having some creative housing projects?
Gaan er minder regels en formaliteiten zijn om iets fijn te mogen organiseren op openbare plaatsen?
Gaan jonge mensen juist langer of minder lang in de stad blijven wonen?
Heeft iedereen die wilt de kans om uit de stad te vertrekken?
We leven duidelijk in een super diverse stad, maar hoe gaat die diversiteit blijven evolueren?
Gaat de diversiteit stijgen, dalen of stagneren?
Gaat corona een blijvende impact hebben op de manier waarop wij leven in 2030?
Gaat er een grote taalbarrière blijven bestaan?
Wat zijn creatieve manieren om andere wijken te leren kennen?
Is het mogelijk om het verkeer in de stad beter te reguleren?
Is goedkoop tot gratis openbaar vervoer in het centrum van de stad een mogelijkheid?
Wat zijn kleine maar toch impactvolle acties die het algemene leven in Brussel aangenamer kunnen maken?
Kunnen jeugdhuizen een belangrijke rol spelen bij het verbinden van wijken/buurten?
Kunnen alle beter gegoede Brusselaars het verschil maken voor mensen die het minder breed hebben?
Quelle sera la diversité de Bruxelles dans 10 ans?
Est-il possible que les gens soient plus tolérants les uns envers les autres?
Les vélos partagés joueront-ils un rôle majeur à l’avenir?
La ville doit-elle prendre des initiative pour les personne étrangère?
Comment le gouvernement peut-il aidée les jeunes étudiants à se développer ?
Comment motiver les étrangers à étudier chez nous?
Les étudiants étranger ont-ils assez d’aide financier?
Quel aides financière peuvent il apporter?
Que faut-il faire pour motiver les interaction interculturelles?
Faut-il augmenter la fréquence d’exposition plus multiculturel?
La ville devrait-elle encourager les maison de jeunes à éduquer leur jeunes?
La ville doit-elle débloquer plus d’aide et subside pour les maison de jeune?
Comment Bruxelles peut-elle stimuler et organiser des activités plus pertinentes pour les jeunes?
La ville devrait-elle organiser plus d’activités public comme des marchés, foires etc.?
Doit-on organiser plus de sujets scolaire autour de la diversité, pour sensibiliser et éduquer les jeunes?
Doit-on organiser plus de sortie scolaire pour les jeunes basé sur la diversité?
Les partie d’extrême droite ont ils leur place parmi le gouvernement?
Comment peut-on empêcher ou limiter la promotion l’extrême droite et leur message?
Le régime politique actuel est-il adapté au problème et défi des jeunes au quotidien?
Le régime politique actuel est-il adapté au problème et défi des étrangers au quotidien?
Que peut-on faire pour informer le gouvernement des problèmes des jeunes et étrangers?
L’hygiène dans les espace public, est-il conforme au norme?
La ville doit-elle investir plus dans les espaces publics?
La ville doit-elle investir plus dans la propreté des espace public?
Que peut-on faire pour sensibiliser les gens à la propreté des espaces publics?
Sera-t-il possible d’éliminer le vandalisme par des pratiques d’intégration sociale?
L’architecture permettra-t-elle plus de connexion entre les espaces internes et externes?
Y aura-t-il plus d’espaces habitables dans les lieux publics?
Les villes seront-elles plus reliées à la campagne par les transports publics?
Y aura-t-il plus d’espaces pour les initiatives sociales bottom-up?
Y aura-t-il plus d’espaces pour les initiatives de cocréation?
La ville redeviendra-t-elle vivante et vivante en 2030?
Are many people still going to work from 9 till 5?
Est-ce que toutes les genres d’humains continuons de se faire la guerre?
Quel place pour la nature à Bruxelles en 2030?
Are people going to be happier?
Is the rythm of life slower?
Quel sera le moyen de déplacement privilégié en ville?
Are the different cultures mixed?
How will covid impact the future?
What is going to happen around the concept of ecosystemic services?
La ville sera-t-elle co-construite avec les habitants des quartiers?
Y-aura-t-il toujours autant de voitures du Bruxelles?
Est-ce que les quartiers seront de plus en plus mixtes socialement, ou à l’inverse avec de plus en plus d’écant?
Est-ce que nous vivrons mieux?
Is Covid still present?
Est-ce que les schémà de vie peuvent changer?
Are there still cars?
Is there still so much concrete in the city?
Are we going to need heat regulation systems?
La crise du logement à Bruxelles se sera-t-elle tésorbé partiellement ou totalement?
Vivrons-nous de manière plus durable et responsable?
What is the situation of mobility in the city?
Est-ce qu’il y aura plus d’initiatives collectives de petites échelles?
Est-ce que j’aurais encore peur de la police?
Est-ce qu’on devra toujours lutter contre le changement climatique?
Do we produce all our own food inside the city?
Est-ce que je participerais à la vie de mon quartier?
Quels seront les transports en commun qui nous faciliterons la vie?
Comment les gens vont pouvoir se nourir sainement?
Is biodiversity increased in 2030?
Est-ce que le vélo sera le moyen de transport numéro 1?


Hallo Brussel 2030!

Observaties in de stad

Maandag, 7 oktober 2030
Vandaag begint het nieuwe schooljaar. De afgelopen jaren werd het voor kinderen als maar moeilijker om terug te keren naar school door aanhoudende hittegolven; zomervakanties werden steeds langer. Hittegolven zijn een groot probleem geworden voor veel mensen in onze samenleving. De ergste was in de zomer van 2024, toen verschillende mensen in Brussel, vooral armen en ouderen, erdoor omkwamen. Brussel was toen nochtans een van de groenste steden van Europa. Helaas haalde niet iedereen daar voordeel uit. Een tekort aan groene schaduwplekken en gebrekkige informatieverstrekking voor de diverse bevolking van de stad, leidden tot een aantal ongelukkige voorvallen die rechtstreeks het gevolg waren van de klimaatverandering. Basisvoorzieningen kwamen in het gedrang, omdat de werknemers van die diensten slachtoffers waren van de langdurige hitte. Om hier een antwoord op te bieden, werd in 2026 een socio-ecologisch fonds opgericht. Het eerste initiatief van dat fonds focuste op straatverlichting. Door de installatie van infraroodsensoren gaan straatlampen nu pas aan als er mensen passeren. De lampen werden geleidelijk aan vervangen door energie-efficiëntere alternatieven. De opbrengst van die besparing kwam terecht in het fonds en werd gebruikt om de woonsten van kwetsbare groepen te isoleren. Dit initiatief zorgde trouwens ook voor een herstel van de biodiversiteit, want meer en meer uilen en vleermuizen werden weer aangetrokken door het Brusselse nachtleven. Vandaag staan, overal in de stad, kiosken die een verfrissende nevel verspreiden tijdens hittegolven en schuilplek bieden bij overvloedige regenval. Deze kiosken zijn voor lokale overheden ook een kanaal dat hen helpt om dichter bij de burgers te staan, te luisteren naar hun bezorgdheden en hen informatie en nuttige tips te geven over hoe ze met de uitdagingen van vandaag kunnen omgaan. Een nieuwe vorm van burgerschap bleek cruciaal in de strijd tegen de klimaatopwarming in de stedelijke context.

Dinsdag, 8 oktober 2030
Er beweegt veel in de stad vandaag, nu iedereen terug naar school of werk gaat. Incentives voor auto’s werden afgeschaft in heel België om duurzame mobiliteitsinfrastructuur te financieren. Daardoor pendelen meer mensen nu met de fiets of het openbaar vervoer. In het algemeen is er “anti-auto” discours in de politiek, en ook in de media. Als ondersteuning hebben jongeren, ouderen, en mensen met een laag inkomen gratis toegang tot het openbaar vervoer. Wat opviel, was de razendsnelle toename van fietsers. Dat was vooral te danken aan veiligere fietspaden en speciale subsidies voor elektrische fietsen voor mensen zonder auto. Radjaa, een Tunesisch-Belgische vrouw, wou altijd al fietsen, maar voelde zich niet veilig op de fiets, zeker niet met haar kind achterop. Ze sloot zich aan bij een buurtgroep voor collectief fietsen, en nu voelt ze zich eindelijk op haar gemak, ook tijdens spitsuren. Autodeeldiensten zijn heel populair geworden nu ze op het niveau van de buurt beheerd worden, en door het dichten van de digitale kloof, worden ze door een breed publiek gebruikt. Hoewel dinsdag de drukste dag van de week is, is de lucht in de stad schoon, is er weinig geluidsoverlast, voelen de straten veilig en zijn mensen een pak minder gestresseerd.

Autodeeldiensten zijn heel populair geworden nu ze op het niveau van de buurt beheerd worden, en door het dichten van de digitale kloof worden ze door een breed publiek gebruikt.

Woensdag, 9 oktober 2030
Op woensdagen en vrijdagen moet iedereen enkel in de voormiddag werken, de namiddagen zijn vrij. Lonen zijn gewoon hetzelfde gebleven, want het is een onderdeel van het progressieve regeerakkoord. Deze halve dagen creëren momenten voor de bevolking om het wat kalmer aan te doen en tijd te spenderen met familie, of zich in te zetten voor de buurt. Dit heeft niet alleen een positieve impact gehad op het sociale weefsel van de stad, maar ook op onze gezamenlijke ecologische voetafdruk. In 2019 was er veel druk en kritiek op de individuele voetafdruk van burgers. In plaats van een positieve invloed, had dat vooral een averechts effect, met intolerantie en polarisering tot gevolg. Met het “klimaatbuurt-initiatief” focussen burgers voortaan op de gezamenlijke voetafdruk van hun buurten. Op die manier ondersteunen buren elkaar door info, tips en goede voorbeelden te delen met elkaar. Zo komen vanavond in de Malibranstraat buren samen om een pas geïmmigreerd gezin te helpen om hun woning energie-efficiënt te maken. Het gezin werd hier niet over ingelicht, en is nog niet vertrouwd met de Brusselse administratie. De buren schrijven samen een mail naar het socio-ecologisch fonds van het Brusselse gewest om ondersteuning te vragen voor dit gezin van nieuwkomers. Ondertussen leert de gemeenschap van de nieuwkomers nieuwe technieken om spaarzaam om te gaan met water, elektriciteit en gas. Schaarste leerde hen creatief omgaan met weinig middelen.

Met het “klimaatbuurt-initiatief” focussen burgers voortaan op de gezamenlijke voetafdruk van hun buurten.

Donderdag, 10 oktober 2030
In 2012 hadden we “Donderdag Veggiedag”, vandaag hebben we in Brussel “Donderdag Vastendag”. Wat begon met een aantal hipsters die een ritueel van de Brusselse migrantengemeenschap overnam, werd een ingeburgerde gewoonte van velen. Waar het ook vandaan komt, het is een zegen voor de planeet. Veel mensen die meedoen aan de wekelijkse vastendag krijgen er een gezondere relatie met voeding door. In een stad als Brussel, waar 190 nationaliteiten vertegenwoordigd zijn, was het niet bepaald makkelijk om de eetgewoontes van mensen te veranderen. In het verleden kochten veel mensen ingrediënten die vanuit de hele wereld geïmporteerd werden om hun traditionele gerechten te bereiden. Dit veranderde geleidelijk aan toen een aantal vooruitstrevende chefs uit verschillende gemeenschappen begonnen te experimenteren met die traditionele recepten. Ze vervingen het vlees en andere niet-lokale ingrediënten door alternatieven. De resultaten waren verrassend smaakvol. We zijn nog niet 100% overgeschakeld naar een plantaardig dieet, de spanning rond vleesconsumptie gelinkt aan religieuze en culturele normen – wat een serieus punt van discussie was in 2020 – is opgelost. Doordat mensen creatiever werden in het bedenken van alternatieve recepten en de gezondheidsvoordelen meer in de verf werden gezet, heeft de meerderheid van de Brusselse bevolking duurzame eetgewoontes aangenomen. Maar de grootste verwezenlijking op vlak van voeding in onze stad, is dat al onze schoolmaaltijden nu lokaal en biologisch zijn.

De grootste verwezenlijking op vlak van voeding in onze stad, is dat al onze schoolmaaltijden nu lokaal en biologisch zijn.

Vrijdag, 11 oktober 2030
Het is het begin van een lang weekend, maar bijna niemand neemt nog het vliegtuig om naar het buitenland te gaan. In 2021 voelden veel mensen zich schuldig toen ze vlogen. Anderen waren dan weer boos omwille van de zware taksen op vluchten, waardoor ze zich die niet meer konden veroorloven. Maar schuldgevoel, noch boosheid hielp de socio-ecologische situatie, we waren tenslotte allemaal slachtoffer geworden van een consumptiecultuur die het individuele boven het collectieve plaatste. Het positieve was dat mensen zich de vraag begonnen te stellen ‘of het niet egoïstisch is om zoveel te vliegen en anderen die kansen te ontnemen’, vooral dan armere mensen en de volgende generaties. De eengemaakte mediastrategie in Brussel speelde een belangrijke rol in het uitleggen aan de bevolking wat het probleem was, in een makkelijk te begrijpen taal en vorm. Pedagogische campagnes voor nieuwe oplossingen zoals ‘slow travelling’, en Flight Rationing hielp mensen niet alleen hun gedrag aan te passen, maar ook om een ‘verantwoorde burger-cultuur’ te ontwikkelen. De Europese instellingen drongen erop aan dat de Europarlementariërs een ‘no flight’ beleid aan te nemen als onderdeel van de Flight Rationing strategie. Alle EU-werknemers krijgen langere vakanties om met de trein te kunnen reizen. Als gevolg daarvan hebben we nu een verbazingwekkend spoorwegnet in Europa met nachttreinen tegen een betaalbare prijs. We nemen nog steeds het vliegtuig, maar met Flight Rationing hebben we het jaarlijkse aantal vluchten sterk verminderd.

We nemen nog steeds het vliegtuig, maar met Flight Rationing hebben we het jaarlijkse aantal vluchten sterk verminderd.

Zaterdag, 12 oktober 2030
Deze morgen had in de Brusselse Noordwijk een burgerraad plaats met de Bouwmeester van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, om te overleggen over de recente toename van klimaatvluchtelingen en het tekort aan woningen voor deze doelgroep. Het is fascinerend om op radioshow ‘20:30 Brussels Talks’ burgers, vluchtelingen en de Bouwmeester gezamenlijk conclusies te horen trekken. Als volgende stap zal een deel van de vluchtelingen naar leegstaande appartementen in Saint-Vide/Leegbeek verhuizen, terwijl anderen tijdelijk onderdak zullen krijgen tot er meer woningen in de gemeente Leegbeek gerenoveerd zijn. Ondertussen woedt een hevig debat over de uitbreiding van de bebouwde ruimte. Goedkeuring voor nieuwe bouwplannen werd heel moeilijk, aangezien de verdichting ervoor zorgde dat er minder ruimte was voor groen in de stad. Door de lege gemeente Saint-Vide/Leegbeek te laten heropleven kunnen we de belangrijke parken en groene zones intact houden, want die zijn broodnodig in een veranderend klimaat. In de stedenbouwkundige sector zijn er vandaag twee grote doelstellingen: energie-efficiënte sociale woningen en gedeelde tuinen. Dankzij de gemeenschapsprogramma’s voor moestuinen zien we veel gedeelde tuinen in de openbare ruimte en op daken. Vorig jaar zagen we voor het eerste dat iedereen toegang had tot vers en biologisch voedsel, en niet, zoals in het verleden, alleen de enkele geprivilegieerden die het zich konden veroorloven. Het voelt goed, en bovenal zien we een terugkeer van levendige gemeenschappen, interculturele kennisoverdracht en welzijn.

Zondag, 13 oktober 2030
In Schaarbeek zijn vanochtend een hoop mensen samengekomen in het Josaphatpark voor een gesprek rond spiritualiteit. De spirituele debatten van vandaag zijn heel anders dan het new-age spiritualisme dat opkwam in 2019. In plaats van individuele transformatie richten we ons op de gemeenschap en het collectief welzijn. Er leeft een schuldgevoel bij vele Europeanen over wat er gebeurt in het Zuiden. De negatieve impact van klimaatverandering is daar immers immens, mensen zien er af van overstromingen, droogtes en extreme hitte. Hier hopen we als samenleving veerkrachtig te blijven. Elke zondag hebben we een solidaire Table d’Hôtes, waar mensen een gratis lunch krijgen, bereid met verse en lokale ingrediënten. Het is een systeem van vrije bijdragen, waarbij zij die het zich kunnen veroorloven iets betalen, en wie dat niet kan zich niet verplicht moet voelen. Belangrijk is dat deze lunches mensen van verschillende achtergronden, sociale klassen, en meningen samenbrengt en hen een gezonde houding tegenover voeding bijbrengen. Deze namiddag kondigt het burgerpanel de definitieve verdeling van het budget aan (50% van dat budget wordt beheerd door het burgerpanel). In tegenstelling tot vorig jaar heeft iedereen het gevoel dat het debat rond ‘sociale cohesie’ minder ruimte zal innemen tijdens de discussie omdat er zoveel dingen voorgoed zijn veranderd. De klimaatproblematiek blijft wel hoog op de agenda staan. Onze manier van leven is vandaag heel anders, vergeleken met tien jaar geleden. We zijn niet teruggekeerd naar de middeleeuwen, maar leven wel meer zoals onze grootouders, in de zin dat we zuiniger omgaan met grondstoffen en gezonde menselijke relaties meer naar waarde schatten.

Hoe zijn we zover gekomen?

We hadden nooit durven dromen dat er zo veel zou veranderen in Brussel op 10 jaar tijd. Het vergde een collectieve shift in waarden, we moesten opnieuw leren wat solidariteit betekent, en onze levensstijl radicaal aanpassen. Het jaar 2019 was het keerpunt, toen werd duidelijk dat klimaatverandering vooral een kwestie van sociale rechtvaardigheid is. Hoewel de meeste CO2-uitstoot van een relatief kleine groep kwam, waren de effecten voelbaar voor iedereen, en zelfs meer voor de meest kwetsbaren in onze maatschappij. Anderzijds waren veel van de voorgestelde duurzame oplossingen enkel toegankelijk voor een kleine groep, waardoor de sociale ongelijkheid enkel groter werd.

Pas toen zowel burgers als overheden erkenden dat de klimaattransitie en sociale rechtvaardigheid met elkaar verweven zijn, werd de sprong naar een eco-sociale toekomst haalbaar. De transitie was het resultaat van een collectieve shift in mindsets en acties, niet door mensen een levensstijl op te dringen, maar door hen alternatieven aan te bieden die bij hen passen. Uiteindelijk moest iedereen haar of zijn verantwoordelijkheid nemen, niet zozeer als consument, maar vooral als burger, om de transitie vooruit te helpen. De verschuiving van “ecologie als bestraffing” naar “ecologie als welvarende levensstijl” was essentieel. Overheden zorgden er mee voor dat burgers niet moesten kiezen tussen het einde van de maand en het einde van de wereld.

Maar we zijn er nog niet. De wereld is nog niet volledig gered en sociale ongelijkheid in onze stad is nog niet volledig uitgeroeid. De beweging is wel op gang gekomen en is niet te stoppen. We kunnen niet meer terug.

2019 staat in de geschiedenisboeken als een cruciaal jaar voor de eco-sociale transitie op 3 vlakken: eerst en vooral zorgden sociale en ecologische bewegingen zoals Youth4Climate, Extinction Rebellion en de Gele Hesjes ervoor dat burgers zich mobiliseerden om druk uit te oefenen op de overheid; vervolgens kreeg klimaatverandering een plaats in onze persoonlijke levens, en hielpen we elkaar in de transitie; en ten slotte zijn we gezamenlijk beginnen fantaseren over de toekomst, wat een echte trigger voor verandering zou blijken.

Wil je meer weten over hoe we tot deze toekomstvisies zijn gekomen? Lees er over op onze Medium pagina.


Hoe kan iedereen genieten van een climate-proof Brussel in 2030?

Het is hoog tijd dat steden ‘vergroenen’. Maar klimaatvriendelijke initiatieven brengen een risico op toenemende ongelijkheden met zich mee. Precies uit deze spanning ontstond de gele hesjesbeweging: het in gang zetten van de ecologische transitie, zonder rekening te houden met de negatieve impact voor de gewone burger.

Moeten ecologische maatregelen nadelig zijn voor minder rijke burgers — of kan de overgang naar een groene stad een kans voor iedereen zijn? Om ervoor te zorgen dat de weg naar een stad die niet alleen groen is maar ook inclusief, betrekken we bij BrusselAVenir burgers bij het vinden van antwoorden.

Smoothie recepten voor ecologische transitie: “Green Detox” of “Green Disaster”?

Brussel in 2030, beeld het je in. Een groene, eco- en klimaatvriendelijke stad. Mensen hebben elektrische auto’s en huizen zijn passief met zonnepanelen en energiebesparende ramen. De meeste mensen eten gezond, lokaal geproduceerd voedsel. Geconnecteerde burgers gebruiken apps om deel te nemen aan de politiek en om besluitvormers rechtstreeks te beïnvloeden.

Futuristische ecosteden worden vaak afgeschilderd als een groen paradijs.

Maar wat als de helft van dat paradijs een luchtkasteel was?

Wat als auto’s met fossiele brandstoffen verboden zijn, armere burgers hun auto moeten afgeven, ondanks het feit dat ze in zones wonen die niet goed verbonden zijn met het openbaar vervoer. Wat als strenge passieve huisvestingsvereisten de minder rijke verhinderen te renoveren, en onhygiënische levensomstandigheden verergeren.

Wat als biologisch voedsel een voorrecht blijft voor mensen met een dikke portemonnee. Wat als, terwijl rijke mensen nog steeds meer dan tien keer meer koolstof uitstoten dan armere mensen, ze ook nog steeds 4 keer minder belasting betalen. En wat als kinderen in minder bevoorrechte buurten geen kennis hebben van de apps die hun bevoorrechte tegenhangers gebruiken om deel te nemen aan de samenleving, invloed te hebben op de politiek en zichzelf bij te scholen.

Als gevolg hiervan blijft de frustratie toenemen. Een heersende elite raakt steeds minder in contact met een groot deel van de bevolking dat zich buitengesloten voelt van een geprivilegieerde, technisch onderlegde, groene smoothie-revolutie. De eco-revolutie heeft hun buurt niet bereikt. Alleen hun portemonnee.

In plaats van groen te worden, kunnen de gele hesjes rood aanlopen van woede …

Waarom het maken van een groene detox-smoothie niet genoeg is

Verreweg van theoretisch, deze kwesties vragen om echte antwoorden als wij een ecologische transitie willen bewerkstelligen die niet al bestaande ongelijkheden nog meer vergroot. Meer dan 40% van de jeugd in Brussel van 0 tot 15 jaar leeft onder risico van armoede. Terwijl onze jeugd voor het klimaat marcheert, moeten wij zorgen dat de maatregelen hierop hen niet ten nadele komen!

Ongelijkheid is een van de factoren die actie tegen klimaatverandering bemoeilijken. Burgers met koopkracht hebben een veel gemakkelijkere toegang tot oplossingen zoals elektrische auto’s of zonnepanelen. Minder rijke burgers worden vaak bestraft in dit spel.

Een wet die het gebruik van oude auto’s verbiedt, lijkt bijvoorbeeld onschadelijk. Toch zijn de meeste mensen die oude auto’s bezitten mensen met een laag inkomen. Hoe kunnen degenen die niet in staat zijn om nieuwe auto’s te kopen of die niet leven naast goed verbonden openbaar vervoer blijven spelen op hetzelfde level playing field ? Evenzo, hoewel de overheid groene energie-investeringen zou kunnen subsidiëren, sluit dit degenen die geen huis hebben of niet genoeg besparingen hebben om in de eerste plaats renovaties uit te voeren.

De structurele ongelijkheden in termen van middelen en macht die bepaalde maatregelen met zich meebrengen zullen, wanneer ze niet opgelost worden, onontmkomelijk leiden tot spanningen en politieke onrust.

Verder dan de hipster cafés: een groene smoothie toegankelijk voor iedereen

Als ongelijkheid en klimaatverandering met elkaar zijn verbonden, kunnen we dit dan als een kans aangrijpen in plaats van er een probleem van te maken? In plaats van maatregelen die het leven gecompliceerder maken voor minder bevoorrechten, kunnen eenvoudige principes zoals delen klimaatvriendelijke maatregelen bevorderen die iedereen ten goede komen en zo leiden tot een meer geïntegreerde, verbonden en egalitaire samenleving.

Klimaatverandering vereist bijvoorbeeld dat we minder consumeren. Consumptie in steden kan radicaal worden verminderd door middel van mutualisering van infrastructuren. De optimalisatie van woongebieden vereist gedeelde verwarmingssystemen die energie voor iedereen betaalbaar kunnen maken. Gedeelde autosystemen kunnen het aantal auto’s in een stad door zeven delen. Verouderde parkeerplaatsen kunnen worden gebruikt om meer groene gebieden aan te leggen en zorgen voor een gelijke toegang tot de natuur voor iedereen. Maar ze kunnen ook worden vervolgd om luxe (eco-) gebouwen te bouwen voor de rijken.

Welke toekomst kiezen we?

Laten we samen onze toekomst uitdenken en de beste smoothie bereiden die Brussel ooit heeft gehad!


Klimaatactie + sociale rechtvaardigheid = mogelijk en noodzakelijk

Hé daar Brusselaar,

Laten we even duidelijk zijn. We kunnen dit niet langer negeren. Wetenschappers bevestigen het en hebben bewijzen. Onze aarde is aan het opwarmen. De mens is hier verantwoordelijk voor. De gevolgen zijn dramatisch en onomkeerbaar.

Voor wie hier nog sceptisch over is: dit is het bewijs in cijfers, cijfers uit één van de rapporten van de IPCC.

  • De planeet is 1° warmer vergeleken met 1880
  • 95% van de opwarming van de aarde wordt veroorzaakt door menselijke activiteit
  • We kunnen 1 triljoen ton aan koolstof verbranden vooraleer de klimaatverandering gevaarlijke vormen aanneemt

Euhm wacht eens even, klimaat wat? Dus dit heeft niets te maken met het sorteren van mijn afval? Dit filmpje helpt je opfrissen waarover het allemaal gaat…

En eigenlijk, hoe zit het nu voor België?

Op de Belgische klimaatwebsite lezen we dat de gemiddelde jaarlijkse temperatuur in Ukkel 2,3° hoger is dan in de pre-industriële periode.

Evolutie van de gemiddelde jaarlijkse temperatuur in Ukkel tussen 1833 en 2018

De 20 warmste jaren sinds 1833 vielen in de periode 1989-2017.

De frequentie van hittegolven is sinds 1970 gestegen van 1 keer om de 3 jaar, naar jaarlijks.

Het aantal dagen met zware regenval is sinds 1950 gestegen van 3 dagen per jaar naar 6 dagen per jaar.

De hoeveelheid regen in de winter is gestegen.

Overstromingen in juni 2018, droogtes in juli 2018 (2e foto ©Joris Casaer)

Voor Brussel, de twee voornaamste risico’s van klimaatverandering zijn meer en intensere regenbuien die automatisch leiden tot een hoger risico op overstromingen, én een verhoogd aantal hittegolven doorheen het jaar.

Verandering is nodig. En we moeten nu in actie schieten.

Maar hey, België beloofde toch al om ambitieuzer te worden, door de Overeenkomst van Parijs te ondertekenen?

De doelstellingen van deze overeenkomst zijn uitdagend maar hoognodig: de klimaatopwarming onder 2°C houden en proberen om stijging zelfs te limiteren tot 1.5°C.

Maar hoe?

Wel, het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen is technologisch haalbaar en economisch aantrekkelijk. Veel concrete oplossingen bestaan al ​​en worden gecommuniceerd.

De oplossingen vereisen een transitieplan, maar ook hiervoor zijn er tools beschikbaar om overheden te helpen prioriteiten te stellen en de juiste beslissingen te nemen.

De Exponential Climate Action Roadmap schetst de mondiale economische transformatie die in 2030 nodig is om aan de klimaatovereenkomst van Parijs te voldoen.

Belgische politici hebben moeite om deze ambities te vertalen naar beleidsplannen. Burgers protesteren. Jongeren doen aan school stakingen. Bedrijven bundelen de krachten. Artiesten laten van zich horen. Activisten van alle soort komen op straat.

Eén groep manifestanten is anders dan anderen. De ‘Gele Hesjes’ hebben sociaal-economische redenen om te protesteren en klagen de stijgende brandstofprijzen, hoge levenskosten en het oneerlijk belastingstelsel aan.

Ze protesteren op een andere manier. Zonder twijfel. Maar hun vraag en verwachtingen zijn gelinkt aan die van de andere activisten.

Klimaatverandering heeft invloed op ons allen, maar…

Klimaatverandering is niet eerlijk. De mensen die het minst voordeel halen uit fossiele brandstoffen en die de minste broeikasemissies veroorzaken, lijden het meest onder de gevolgen hiervan.

Rijkere mensen verbruiken 10x zoveel koolstof als armere mensen, maar de lucht die ze inademen is dezelfde.

Reacties op de klimaatverandering zijn tevens ook niet redelijk. Mensen die sociaal, economisch, cultureel, politiek of anderszins buitengesloten of gemarginaliseerd zijn, profiteren doorgaans het minst van milieusubsidies, koolstofarme transportopties, veerkrachtmaatregelen en besparingen op energie-efficiëntie.

Een wet die oudere wagens verbiedt om de stad binnen te rijden, schaadt de eigenaars van oudere wagens, burgers met een laag inkomen.

Het aanpakken van klimaatverandering en de toenemende ongelijkheden tegelijkertijd heeft iedereen nodig. Het is onmogelijk om de klimaatverandering aan te pakken zonder ook de ongelijkheid aan te pakken, en omgekeerd.

Dit alles heeft ons geleid tot een zeer belangrijke vraag:

Hoe kan iedereen genieten van een climate-proof Brussel in 2030?

Even uw aandacht. We hebben het hier over Brussel. De meest kosmopolische stad in Europa, met een zeer diverse bevolking die dichtbevolkt samenwoont, met een (groot) aantal sociale uitdagingen.

30% van de bevolking leeft onder de armoedegrens, wat ervoor zorgt dat de klimaatverandering uiteraard niet hun eerste zorg is. De meeste gezinnen huren, dus zijn klimaat subsidies voor renovatie niet gunstig voor hen. Een groot deel van de uitstoot wordt veroorzaakt door pendelaars, terwijl de mensen die in de vervuilde lucht moeten werken, de meest kwetsbare groep zijn.

En waarom kijken we naar oplossingen op stadsniveau? Omdat de problemen in steden gelijkaardig zijn, en er veel kennis is over hoe het aan te pakken.

Daarnaast steden zijn pioneers van verandering. Steden ondernemen drie keer vaker actie vanaf dat doelstellingen geformuleerd zijn. En steden staan dicht bij hun bevolking. Ze kennen de kwetsbare groepen en weten wat de sociale en culturele uitdagingen zijn.

Tot zover de uitdagingen, hoe zit het met de opportuniteiten?

Klimaatmaatregelen brengen sociale, economische en ecologische voordelen met zich mee, zoals de verbetering van de luchtkwaliteit, goedkope hernieuwbare energie en werkgelegenheid.

Een koolstofarm en klimaatbestendig ontwikkelingspad, kan tot een meer inclusieve stedelijke samenleving leiden.

Inclusiviteit in klimaatmaatactieplanning betekent:

  • betrokkenheid van diverse gemeenschappen en belanghebbenden (inclusiviteit van het proces)
  • rechtvaardigheid en toegankelijkheid van het ontwerp en de uitvoering (inclusiviteit van het beleid)
  • rechtvaardige verdeling van de voordelen van klimaatacties (inclusiviteit van de impact)

We kunnen leren over hoe we klimaatverandering en ongelijkheid gezamenlijk kunnen aanpakken van bestaande cases, zoals er enkele beschreven staan in het het Inclusieve Klimaat Actie-rapport van de C40.

Barcelona besloot om klimaatjustitie de kern van hun nieuw klimaatplan te maken, met de nadruk op inclusieve acties die alle burgers van Barcelona dienen, maar met name gericht op de meest kwetsbaren. De vijf actiegebieden in het Plan versterken deze focus op klimaatrechtvaardigheid: (1) mensen eerst, (2) thuis beginnen, (3) transformatie van gemeenschappelijke ruimten, (4) klimaateconomie, en (5) samen bouwen.

Een aantal ideëen:

  • Bouw plannen die iedereen ondersteunen en focus op de meest kwetsbaren voor klimaatverandering
  • Kies voor projecten die meerdere noden beantwoorden en verschillende voordelen bieden
  • Bouw een diverse en inclusieve stuurgroep om een ​​succesvolle implementatie te verzekeren
  • Maak toegangs- en prijsstructuren die gemeenschappen met een laag inkomen aantrekken
  • Werf werkkrachten aan bij lokale gemeenschappen. Pas uw motivatie methode aan aan de doelgroep.
  • Creëer een centrale ‘pot’ voor middelen om het publiek te betrekken.
  • Vraag de privésector om mee actie te ondernemen

De kennis is er. Laten we uitzoeken hoe we de overgang naar een climate-proof Brussel niet enkel groen kunnen maken, maar ook rechtvaardig voor iedereen!